کدورت و اهل مزاج با مزاج»؛ پس چون ثابت گشت که این حجاب‌ها در ساحتِ قدسِ او باطل‌اند و تنها گریبان‌گیرِ اهلِ مزاج و هم‌صنفی‌های آن‌هاست، واجب گشت که آفریدگار را از این حجاب‌ها منزه دانست و پذیرفت که این محدودیت‌ها تنها ملازمِ خودِ آن‌ها و برپا ایستاده در برابر دیدگانِ تاریک و کدرشان است.

و از ابن سِنان از مفضل بن عمر -مِنْهُ السَّلَامُ- روایت شده است که گفت سرورم امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند: «هر کس خدا را تنها از جهتِ "اسم" بشناسد، بیش از آنچه دانسته، نادان مانده است؛ و هر کس میانِ "اسم" و "معنا" به‌گونه‌ای نادرست جمع کند، مشرک گشته است؛ و هر کس بگوید او اصلاً و به هیچ وجه دیده نمی‌شود، به حقیقتی پنهان و پوشیده (که گویی وجود ندارد) احاله داده است؛ و هر کس بگوید دیدگان سَر او را درمی‌یابند، او را به خلقش تشبیه کرده است؛ و هر کس بگوید او در خلقِ خویش است، بدان‌سان که چیزی در چیز دیگر قرار می‌گیرد، او را محدود کرده و جسم پنداشته است؛ و هر کس او را به‌کلی از خلقش خارج داند و پیوندش را بگسلد، او را نفی کرده و فرمانروایی‌اش را از حضورِ او تهی ساخته است؛ و هر کس بگوید او از خلقش پوشیده (محجوب) است، او را محدود و فروتر از حجاب قرار داده است؛ اما هر کس او را به "قدرتش" بشناسد و از آنجا که "نشانه" و علامتش آشکار گشته به او اشاره کند، آنان به‌راستی یارانِ حقیقیِ امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- هستند.»