اما من، آن صورتی را که نفی کردم، می‌دانم چگونه نفی کنم که به ابطال نرسد و آن غیبی را که ستودم، می‌دانم چگونه منزه بدارم؛ ولی تو هر دو جهت را از دست داده‌ای.

و از بسیاری از موحدان شنیده‌ام که می‌گویند: «نورِ ذات، همان صورتِ انزعیه است.»

و آنان به این سخنِ امام -عَزَّ عَزُّهُ- استدلال کرده‌اند که فرمود:«هیچ‌چیز بزرگ‌تر از روح‌القدس نیست، مگر آن کسی که در آن فرود آمده است؛ و آن‌که در آن فرود آمده، همان است که در حجابِ آن نهان گشته است.»

پس آنان با این سخنِ خود چنین پنداشتند که: «معنا» همان است که در حجاب شده، و روح‌القدس همان «نورِ ذات» است که همان «صورتِ مرئی» باشد.

نویسنده می‌گوید: به سببِ فهمِ نادرستِ آن‌ها از این روایت، چنین انحرافی در این فرقه پدید آمد. ای شیخ! می‌ترسم که پس از خود، شاگردانی مشرک با این گونه تعبیرها بر جای بگذاری؛ از این رو بر من لازم گشت که این مطلب را روشن نموده و آن را از ذهنِ افرادِ ضعیف در دانش بزدایم.