اوست که هر چیزی موجود گشت: از عقل‌ها و نفوس و افلاک گرفته تا حیوانات و انسان‌ها، با تمام تفاوت‌های نوعی، شکل‌ها، صورت‌ها و صداها، در لحظه‌ای اکنون که تقسیم‌ناپذیر است. پس پاک و منزه است آن که ملکوتِ هر چیزی در دست اوست و به سوی او باز می‌گردید، و هر چیزی از او پدید آمد و هر بازگشت‌کننده‌ای به سوی او باز می‌گردد.»

سپس آن نویسنده گفت: روایتی است که افراد مورد اعتماد از مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- نقل کرده‌اند که فرمود: «اگر خداوند می‌خواست "امرِ" (رازی) خویش را آشکار سازد، هیچ‌کس از آن بی‌خبر نمی‌ماند؛ و اگر می‌خواست آن را پنهان کند، هیچ‌کس آن را نمی‌شناخت؛ اما او آن را در حالی که پوشیده بود آشکار ساخت، و آن را در حالی که آشکار بود پنهان نمود.»

و آن حضرت که عزتش والا باد همچنین فرمود: «همانا "معنا" با هر چیزی به صورتِ همان چیز همراه است، در حالی که او را صورتی نیست و هیچ صورتی او را محدود (مقید) نساخته است. چنین نیست که او با هر چیزی باشد و تنها به همان صورت محدود شود، که خداوند از این نسبت برتر و والاتر است؛ بلکه او حقیقتِ (عینِ) هر چیزی است، منهایِ محدودیت و تشخّصِ (تعیّنِ) آن چیز.»