«پروردگار در کلیتِ بنده، پروردگار است و بنده در کلیتِ پروردگار، بنده است.»
گفته‌ی فیلسوف: «شریعت، گفتارهاست؛ و طریقت، کردارهاست؛ و حقیقت، احوال (حالات قلبی) است؛ و معرفت، سرمایه‌ی اصلی است.»
با منزه گرداندنِ و پیراستنِ نفسم از حواس، به منزه بودنِ پروردگارم از هرگونه صفات پی بردم. (الرداد)
نفس مؤمن حساس (و دقیق) است؛ غیب را از پسِ پرده‌ای نازک می‌بیند.
از پرتوِ یگانگیِ ذات (احدیت ذات)، ذراتِ جهان و هستی جاری گشت (پدید آمد). «محمد قرفول»
حکیم بزرجمهر ایرانی فرمود: «هرگاه خداوند والاترینِ موجودات باشد، پس شناخت او از والاترینِ دانش‌هاست؛ چرا که معرفت حقیقی به خداوند، از والاترین شناخت‌ها و سودآورترین تجارت‌هاست، به شرط آنکه واجباتش به جای آورده شود و شرایطش به درستی رعایت گردد.