می‌گرداند. سپس خورشید را بر آن دلیل (راهنما) قرار دادیم. سپس آن را اندک اندک درنوردیدیم/برگرداندیم﴾.¹

و رَدّاد در رساله‌اش آورده است: مؤلف کتاب «الفحص» گوید: کسی از او درباره‌ی «غیبت» (پنهان بودن) و «بصیرت» پرسید. پاسخ‌دهنده فرمود: «در مورد بصیرت، چه می‌خواهی بدانی؟» او گفت: «می‌خواهم خداوند را مشاهده کنم، همان‌گونه که کسانی را که می‌شناسم مشاهده می‌کنم، تا او را یگانه (واحد) بدانم.»

پاسخ‌دهنده فرمود: «این معرفتِ بصیرت نیست، بلکه این معرفتِ وجود است.» آن شخص گفت: «پس پرسش من درباره‌ی بصیرت است.» پاسخ‌دهنده فرمود: «بصیرت این است که بدانی قدرت تنها از آنِ خداوند متعال است و نه از هیچ‌کس دیگر.»

پرسید: «اگر من قدرت را از میان یکی از حجاب‌ها (پرده‌ها) ببینم چه می‌شود؟»

فرمود: «هرگاه قدرتی را از طریق یک "باب" (درگاه)، یا یک "حجاب"، یا "سببِ اسباب" ببینی، بدان که آن از فعلِ خداوندِ بلندمرتبه و بخشنده (العلیّ الوهّاب) است.»

پرسید: «چگونه چنین است؟» پاسخ داد: «همانا خداوند، ولیّ خود و سبب و باب و حجابش را پنهان کرد و خود به صورتِ حجاب ظاهر شد؛ پس آن قدرت، از فعلِ حجاب است، نه از فعلِ محجوب (آن کسی که پشت حجاب پنهان است). پس او قدرت