جابر گوید: سپس امام مدتی سکوت کرد و فرمود: «آن‌ها صفات او در نخستین تجلیاتش، و نام‌های متصل به او از صفوتش (پاک‌سودگی‌اش)، و مقام‌های ساخته‌شده از گزینه‌ی اوست.»
جابر عرض کرد: «ای مولای من، پس برای من آن شش خانه‌ای را توصیف کن که برای شش نور در شش تجلی ساخته شده‌اند؟» فرمود: «پیامبرانی از شما که مقرب شدند و باز هم مقرب گردیدند، و متصل شدند و به وصال رسیدند، تا آنکه خداوند به واسطه‌ی آن‌ها و از طریق آن‌ها و نزد آن‌ها قرار گرفت.»
سپس آن حضرت -عَزَّ عَزُّهُ- پس از سخنی طولانی فرمود: «همانا خداوند (که مقامش والاست)، برای ولیّ خود تجلی می‌کند، آن‌گاه که آن ولی لطیف، بلندمرتبه و کامل باشد و به رشد خود رسیده و به کمال قوای خود دست یافته و در آخرین درجه از مرتبه‌ی حجاب‌های صورتی (ظاهری) استقرار یافته باشد. در این حال، او خداوند (که ذکرش والاست) را از میان حجاب‌های پنهان می‌بیند و او را در مقامات بلندِ روحانی‌اش و همچنین در مقامات ضیایی (نورانی)، به صورت کشف و مشاهده می‌بیند. و به همین ترتیب است تجلی او برای ولیّ بلندمرتبه‌ی روحانی‌اش در آنچه فراتر از اوست، به صورت کشف و آشکار.»