داده است؛ پس آنان به فرمان او عمل می‌کنند و دعوت می‌نمایند، چنان‌که خداوند فرمود: «بندگانی گرامی‌بها... که پیش از او سخن نمی‌گویند و به فرمان او عمل می‌کنند».»

و شیخ حسین احمد در رساله‌ی «جادة النجاح» آورده است که صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «هر کس پندارد که خداوند اشیاء را از چیزی پیشین آفریده است، کافر گشته است؛ بلکه مثال در این باره، مانند گرمای ذاتی خورشید است؛ هرگاه اشیاء نازک و شفافی را در برابر آن قرار دهی و آن‌ها را موازی با قرص خورشید سازی، آن‌ها آتش می‌افروزند، در حالی که خورشید خود نور است. آیا آن آتش، جزئی از خورشید است؟ نه، بلکه از آن پدیدار گشته و از سایه‌ی پرتو آن صادر شده و شناخته شده است؛ در حالی که نه در خورشید آتشی است و نه در شیشه.

و بدین‌گونه، «باب» از «میم» پدید آمد و «یتیم» از «باب». و ریشه همان «میم» است و اوست که به فرمان مولای خویش، علیّ عظیم، این کار را انجام داد. پس پاک و منزه است آن کسی که جز از طریق "ابداع" (آفرینش نخستین و بدون الگو) عمل نمی‌کند.»

و ابوسعید در رساله‌ی «المرشده» گفته است: «معنا» که همان حسن عسکری، امام یازدهم -عَزَّ عَزُّهُ- است — چنین اراده فرمود که در سلسله‌ی امامت، «غیبت» را به نمایش بگذارد؛ پس او با ذات خویش غایب گشت و از نورِ «میم» (محمد)، همان جسمی