پنهان و چه آشکار، حتی اگر در جنسِ خود درخشان و خیره‌کننده باشند؛ چرا که خداوند فرمود: «به خورشید و ماه سجده نکنید.»¹

«شجون المسجون: و اما روح، گوهری است لطیف و نورانی که از تغذیه مادی بی‌نیاز است. و گفته شده است که روحِ هر فرد به صورتِ جسدِ او شکل یافته است؛ چنان‌که خداوند فرمود: "خداوند آدم را بر صورتِ خویش آفرید"، یعنی کالبدِ او را بر صورتِ روحش آفرید.

من می‌گویم: این سخن، عینِ مکاشفه‌ی کامل است، نه بیانِ کیفیتِ آفرینش؛ و اگر برخی سخن از آفرینش به این معنا گفته‌اند، من می‌گویم سخن از "تمثیل" (نمود و شبیه‌سازی) سزاوارتر است؛ به دلیل سخن خداوند متعال که درباره روح‌القدس فرمود: "پس برای او به صورتِ انسانی کامل نمودار شد".² و آن روح از عالمِ امر است؛ و عالمِ امر را مقدارِ کیفی و کمی نیست، زیرا به واسطه‌ی کلمه "کُن" (کاف و نون) موجود گشته است، در حالی که عالم خلق به واسطه‌ی مواد و در گذرِ روزها پدیدار گشته است، چنان‌که فرمود: "آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید".³