آن است. ازلیت او برتر از ادراک عقل‌هاست؛ او معنای ابدیت است؛ منزه است از حلول کردن در کالبدها و پاک است از جریان یافتن (سریان) در ارواح.»
اخوان‌الصفا: «همانا خداوند نه یک شخص است و نه یک صورت، بلکه هویتی یگانه است؛ دارای قدرتی واحد و افعالی بسیار و صنایعی شگفت‌انگیز. هیچ‌یک از آفریدگانش نمی‌داند که او چیست، کجاست و چگونه است. وجودِ موجودات از او فیضان یافته و او آشکارکننده صورت‌های کائنات در "هیولی" (ماده اولیه) و پدیدآورنده تمام کیفیت‌هاست، بدون زمان و مکان؛ بلکه با فرمان "کُن" (موجود باش) پس موجود شد. او در هر چیزی حضور دارد بدون آنکه با آن آمیخته شود، و با هر چیزی هست بدون آنکه با آن ممزوج گردد؛ مانند حضور عدد "یک" در تمام اعداد. همانا خداوند نورِ نورها، وجودِ محض، معدن بخشش و بخشنده فضایل، خیرات و سعادت‌هاست و اوست که برای همیشه و جاودان باقی است.»
ابن‌سینا: «موضوع علم الهی، "وجود مطلق" است؛ و حکمت الهی همانا علم به حقایق اشیا آن‌گونه که هستند می‌باشد.»
ابن‌خلدون: «علم الهیات، دانشی است که در وجود مطلق می‌نگرد.»
رجا یوگای هندی: «و هیولی همان وجود مطلق است که ریشه همه‌چیز و عینِ جمع (مقام وحدت) است.»