«نام‌های مستحفظین (نگاه‌بانان) و مستودعین (امانت‌داران)»
«و آنان سیصد و شصت مَرد در دوران جاهلیت و اسلام هستند»
کسانی که از این گروه در دوران جاهلیت بودند عبارتند از: یعرب بن قحطان (نخستین کسی که به زبان عربی سخن گفت)، حِمیَر بن قحطان، حِمیَر بن سبأ و برادرش کهلان، عمرو بن عامر، قُسّ بن ساعدة ایادی، کعب بن اُمامه جوّاد (بخشنده)، و خالد بن سنان عبسی.
سید محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- درباره او خالد بن سنان فرمود: «او پیامبری بود که قومش او را به فراموشی سپردند (ضایع کردند).» و نیز: زهیر بن ابی‌سلمی مُزنی و فرزندش کعب، نابغه جعدی، لبید بن ربیعه عامری شاعر، نجاشی پادشاه حبشه حارثی، تَبَّع ابو کرب حِمَیَری (و او نخستین کسی بود که کعبه را با پشم و نمد پوشاند و برای درِ خانه خدا کلیدی ساخت)، سیف بن ذی‌یزن اکبر، بحیره راهب، نوفل بن حارث بن ورقه، زید الخیل از مُهلهل (که رسول خدا او را «زید الخیر» نامید)، حاتم طایی و پسرش عدی، طِرِمّاح بن عدی بن حاتم، سَطیح کاهن غسانی، عبدالمسیح، حبیب نجار، راشد رمال (عرفاک) یمامه، جبریل مؤمن از خاندان فرعون، و عاقر بن صلفخد از فرزندان یهود بن یعقوب (که معنای