و عالم -جَلَّ جَلَالُهُ- در کتاب «اخبار الموالی» به جابر بن یزید جعفی فرمود: «ای جابر، اگر ده مقام/شرط را به کمال رسانی، این از سوی توست؛ به خدا سوگند، این‌ها کمالِ آزمون است و هر کس آن‌ها را به کمال برساند، "ممتحن" (آزموده شده/پذیرفته شده) نامیده می‌شود. و آن‌ها عبارتند از: اندیشه (فکر)، ذکر، قدرت، اراده (عزم)، صداقت، پاک‌سازی (تطهیر)، صبر، تسلیم، حفاظت و طلب. هر کس بتواند این راه را بپیماید، گویی زیارت خانه کعبه را به جای آورده است. اما تیرهای آزمون و آتش‌های پالایش عبارتند از: خوارگیِ آدم، شتابِ نوح، هراسِ ابراهیم، تندی (یا خروج از حد) داوود، فتنه‌ی سلیمان، رنجِ ایوب، ناامیدیِ یونس، ضربتِ موسی، مکاشفه‌ی مسیح و گوشِ محمد.»
و شیخ حسین احمد در رساله‌اش «دریاق العلیل» فرمود: «اما در مورد "دستور" ، زیاد یا کم شدن آن بر اساس نیت نمازگزار است. علت وضع آن، غیبت امامان پاک از این سراست؛ در روزگار ایشان، عارف به برپاداشتن شریعت در اوقات معینش اکتفا می‌کرد، در حالی که در نهاد باطنی خود به مقامی که در آن عصر امام بود، اشاره داشت. و هنگامی که مقامِ آخرین از این سطر (سلسله)، اراده غیبت نمود، این "دستور" را وضع کرد تا به وسیله آن، اهل باطن را بازشناسد.»