قدرتی نیرومند است اما در دیدگان خلق، عجز و غیبت را ظاهر کرد؛ همان‌گونه که "حاء دوم" ظاهر شد و گروه "ضدی" بر شخص او چیره گشتند. و این همان تاریکی است که دیدگان کافران را از مکاشفه در هنگام ظهورِ نور وجود، پوشاند.

وقت پنجم، فجر: دلیلی بر "حاء سوم" است و اشاره در آن به لطف خفی است که دیدگان درک نمی‌کنند؛ همان صبح نوریِ مشهودی که از غیب استوار پرده برمی‌دارد، گویی ستاره‌ای درخشان است، زیرا او همان شخص خفی از اشخاص اسمیه نوری است که نامش ظاهر گشت اما شخصش از دیدگان نظری پنهان ماند.»

و در رکوع و سجود و تکبیر و تشهد و تسلیم و نشستن و بلند خواندن (جهر) و آهسته خواندن (مخافته) و تسبیح، احکام و اشاراتی است که هر کس به آن‌ها متصل شود، را به آن نور مؤیدی می‌رساند که در عالم شهادت متجلی است؛ همان عالم "عقل کل" که بر هر چیز از نظر علم، قوت، قدرت، سلطنت و عظمت احاطه دارد؛ همان که با معجزه ظاهر شد و با عجز پنهان گشت، پس ظهورش انس و رحمت است و پنهان شدنش لطف و منت.

و عالم -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: «مؤمن ، کمیاب‌تر (عزیزتر) از "کبریت احمر" است و مؤمنه ، از او نیز کمیاب‌تر است.»