و اصبغ بن نباته روایت کرده است که مولای ما امیرالمؤمنین -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: «هر منکوحی ملعون است.»
و صادق -جَلَّ جَلَالُهُ- در کتاب «اخبار الموالی» فرمود: «در هیچ حال به زنان اعتماد نکنید و هیچ علم و مالی را به آنان نسپارید؛ زیرا هیچ "منکوحی" رستگار نمی‌شود، و باید از هم‌نشینی یا بهره‌مندی از منکوح پرهیز کرد.»
و همچنین در کتاب «الحجب و الأنوار» فرمود: «گاه پیش می‌آید که زن در قالب‌های مردانه (هیاکل ذکرانی) قرار گیرد و مرد در قالب‌های زنانه؛ تا آنجا که زن از مرد می‌گیرد، همان‌گونه که مرد از زن می‌گیرد، و این عدالتی از جانب خداوند است.» عرض کردم: «سرورم، آیا مؤمن نیز در این قالب‌ها قرار می‌گیرد؟» فرمود: «حاشا که "اسمِ اسم" در قلب کسی قرار گیرد مگر آنکه از این حالات نجات یافته باشد.»
و ابوسعید در کتاب «مجموع الأعیاد» آورده است که سید ابوشعیب (سلام بر او باد) فرمود: «دین خود را پنهان بدارید و راز آن را برای زنان (اهل حرم) فاش نکنید، زیرا شناخت توحید بر آنان حرام یا دور از دسترس گشته است.»
و در وصیت جمال‌الدین کرکی، از مولای ما رضا -جَلَّ جَلَالُهُ- روایت شده است که فرمود: «جایز نیست بنده ذبح‌کننده (قربانی‌کننده) باشد، مگر آنکه به درجه ذباحین برسد.» به ایشان عرض شد: «ای مولای ما، آن درجه چیست؟»