و از کتاب «الهفت»، امام صادق -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: «پیش از این امر (ظهور)، دو نشانه است: ماه‌گرفتگی در شب پنجم ماه رمضان، و خورشیدگرفتگی در روز پانزدهم آن؛ و این اتفاق از زمانی که خداوند آدم را به زمین فرود آورد رخ نداده است، و در آن هنگام است که محاسبات منجمان از اعتبار ساقط می‌شود.»
و خداوند در حدیث قدسی فرمود: «اگر سه گروه نبودند، آسمان از شیشه و زمین از مس ریخته می‌شد و بر سر خلق فرود می‌آمد: پیران رکوع‌کننده، جوانان خاشع و کودکان شیرخوار.»
پرسیده شد: بکه کجاست در مقایسه با مکه؟ علی -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: «بکه، محل قرار گرفتن خانه (کعبه) است و مکه، پیرامون و اطراف حرم است؛ و بکه را "بکه" نامیدند چون چشم‌های جباران را به گریه انداخت، و مکه را "مکه" نامیدند چون خداوند زمین را از آنجا برید (اندازه‌گیری کرد).»
و «عالم» -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: «اگر دنیا خونی تازه (تازه ریخته) بود، روزیِ مؤمن از آن حلال می‌گشت.»
«جلیل» (که روحش پاک باد) در شرح آن فرمود و شیوخ موحدان ما که توحید پروردگار جهانیان را شناخته‌اند برای ما نقل کردند: «همانا "خون" در اینجا کنایه از