و برای «معنی» همچنین هفت نام است که هیچکس جز او بدانها نامیده نشده است، و آنها عبارتند از: «معنی، قدیم، ازلی، یکتا (احد)، بیهمتا (فرد)، بینیاز (صمد)، والا (علی)».
در حروف ابجد:
بیان گوهرهای پنهان: روش ابجد، افزودن در ابتدا و کاستن در انتهاست؛ و آنچه از آن گرفته میشود، یکدهم از «جُمّل کبیر» است. و در توالی کلمات «کَلِمُن» و «سَعْفَص»، نوعی میانهروی در «جُمّل صغیر» در آغاز و انجام با قاعده «بهبق» وجود دارد؛ اگر خواستی، یکصدم (یکدهمِ یکدهم) از آخرین را بگیر و حرفی از اولین را به آن بیفزا تا آنچه مایه شادمانی توست ببینی. و شبهای بیض (سپید) و روزهای بیضی که روزه گرفتن در آنها و شناختشان واجب است، عبارتند از: ۲۷ ربیعالاول، ۲۷ رجب، ۲۰ ذیالقعده و ۲۸ ذیالحجه.




