و شیخ محمد قرفول در وصیت خود فرمود: «هیچ چیز برتر از تفکر نیست، و تفکری نیست مگر با علم، و علمی نیست مگر با عمل، و عملی نیست مگر با معرفت، و معرفتی نیست مگر به خداوند عزوجل؛ چرا که شناخت او از والاترین معرفت‌ها و سودمندترین تجارت‌هاست، به شرط به جای آوردن فرایض و فراهم آوردن شرایط آن.»
نام‌های «معنی»:
فایده‌ای بزرگ، باشکوه و پرثمر که در اینجا نگاشتیم، و آن نام‌های «معنی» است که ویژه‌ی اشاره به اوست: «معنیِ قدیم (دیرینه)، ازلی، یکتا، بی‌همتا، والا (علی)، علّت‌بخشِ علت‌ها، معنای معناها، غایتِ غایت‌ها، خدای خدایان». این‌ها نام‌های ذاتی هستند که پروردگار در قدمتِ خویش با آن‌ها مستور و یگانه گشته است و آن‌ها را به هیچ‌یک از آفریدگانش نبخشیده است؛ و هرگاه او را با این نام‌ها بخوانی، هیچ «اسم» و هیچ «باب»ی در آن داخل نگشته و با آن آمیخته نمی‌شود، جز خودِ او که منزه است.