و مدت آن که تعیین شده، یا هفت است یا نه، در حالی که او با خواندن کتاب‌ها و مطالعه آن‌ها بدون تردید و سستی آموزش می‌بیند و شایسته ترفیع می‌گردد. پس اگر شایستگی یافت، پیش رانده می‌شود وگرنه دور نگاه داشته می‌شود تا وعده‌اش به سر آید و شایسته سلوک به سوی عقبه دوم گردد و بدین ترتیب دو عقبه را پشت سر گذاشته باشد.
سپس سرورش به او اجازه می‌دهد و "کلمه عالیه" را بر او القا می‌کند و عهدها و سوگندهای استوار بر او جاری می‌گردد. پس او تحمل می‌کند و استادش بر او شناخت "عین انزعیه" اشاره به مقام ولایت علوی را می‌گشاید. در آنجاست که نشاطش قوت می‌گیرد و ولایت "عین معنویه" به همراه شناخت حجاب، باب، ایتام و اهل مراتب برایش محقق می‌شود؛ و از "ضد" و اهل طغیان است پاک می‌گردد، و دستوراتش را با عشق و رغبت حفظ می‌کند.
پس اگر بر این ابلاغ و اقرار پایداری کرد و در آنچه از اسرار بر آن آگاه شده شکّی به او راه نیافت، عقبه چهارم را طلب می‌کند. پس به سوی آن بالا می‌رود و آن مدت "رضاع" (شیرخوارگی معنوی) به مدت دو سال کامل است؛ که همان تفقّه (فهم عمیق) نزد سرورش است تا آنچه از امور دینش بر او دشوار شده روشن گردد و چپ و راستِ خود را در شناخت بازشناسد، و به درس کتاب‌های باطنی و گفتگو با مؤمنان در علوم و معارف به فرمان سرورش مشغول شود.