و از کتاب «الهفت» روایت شده که صادق -جَلَّ جَلَالُهُ- به یونس بن ظبیان فرمود: «ای یونس، همانا خداوند نور را پیش از تاریکی آفرید، و خیر را پیش از شر، و بهشت را پیش از دوزخ، و رحمت را پیش از عذاب، و آدم را پیش از ابلیس آفرید. و سایه‌ها (الاظلة) را پیش از شبح‌ها (الاشباح)، و شبح‌ها را پیش از ارواح، و ارواح را پیش از ابدان (تن‌ها)، و ابدان را پیش از مرگ، و مرگ را پیش از فنا، و فنا را پیش از ترکیب‌ها (بازپیوند ابدان)، و ترکیب‌ها را پیش از رجعت، و رجعت را پیش از قیامت، و قیامت را پیش از نشر (برانگیخته شدن)، و نشر را پیش از قصاص، و قصاص را پیش از ندامت، و ندامت را پیش از حسرت آفرید؛ و حسرت را پیش از آنکه زمین و آسمان‌ها به زمین و آسمان‌های دیگری تبدیل شوند و همگی در برابر خدای یکتای قهّار حاضر گردند.»
امام صادق -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: «هرگاه تنی از تن‌های فرعونی ناپدید شود، اعمال او به قرینه‌اش منتقل می‌گردد؛ همان کسی که آن تن از او پیروی کرد و به سبب آن بر آفریدگارش تعدی نمود.»
و فرمود -جَلَّ جَلَالُهُ- : «کسی که برای دشمن اهل بیت انفاق کند، مانند کسی است که با مادر خود نزدیکی نماید.»