و سرور ما شیخ (که خداوند چهره‌اش را درخشان گرداند) در رساله‌اش آورده است که آن عالم -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: «چه بسا کسی با جامه‌ای کهنه که اگر بر خدا سوگند یاد کند، خداوند سوگندش را برآورده سازد.»
سرور ما ابوسعید در شرح آن در کتاب فقه گفته است: «باید بدانی که مقصود از تمام این سخنان چیست تا برایت دشوار نگردد و به اشتباه به آن دست نزنی و هلاک شوی؛ و آن این است که آن شخص، در وضعیت ظاهری از تو کهنه‌پوش‌تر و در جایگاه دنیوی از تو پایین‌تر باشد، اما در عین حال در دین خویش بلندمرتبه و یگانه باشد، به گونه‌ای که شک‌کنندگان او را نشناسند و نادانان به او توجه نکنند؛ پس او همان کسی است که اگر بر خدا سوگند یاد کند، خداوند سوگندش را برآورده می‌سازد.»
و از کتاب «آداب عبدالمطلب» روایت شده است که صادق -جَلَّ جَلَالُهُ- به مفضل بن عمر -مِنْهُ السَّلَامُ- فرمود: «ای مفضل، سوگند به آنکه جانم در دست اوست، همانا مؤمن با خدا پیوندی استوارتر از پیوندِ شعاع خورشید با خورشید دارد.»
و از آن حضرت -جَلَّ جَلَالُهُ- روایت شده است که فرمود: «ای مفضل، آیا نشنیدی که می‌گفتم: همانا مؤمن هرگاه با برادر مؤمنش پیوند برقرار کند، به شعاعِ نور الهی پیوسته است؛ و مؤمنی که با برادر مؤمنش صله و پیوند دارد، پیوسته در