و امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند: «دانش ما رازی است پنهان و پوشیده در حجاب راز؛ پس هر کس چیزی از آن را بفهمد و فاش کند، یا آن را به نادانان بیاموزد و قصدش از این کار لجاجت و دشمنی باشد، به یقین راز خدا را فاش کرده است؛ و هر کس راز خدا را فاش کند، خداوند گرمی و سردی آهن را به او می‌چشاند.»
و امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند: «هر کس آن راز را انکار کند، در تردید است و هر کس آن را برای کسی که اهل آن نیست بیان کند، کافر است.»
و امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند: «فاش کردن راز پروردگاری (ربوبیت)، کفر است.»
و سرور صوفیان، حسن شیرازی در کتاب «التنبیه» گفته است:
«اگر خواهان وصال آنانی، رازشان را نگاه دار،چرا که حسودانِ بر وصال، بسیارند.
و چون بر درگاهشان ایستادی، وقار خویش را حفظ کن،که از آداب این درگاه، ارج نهادن و بزرگداشت است.»
سپس گفت: «پس هرگاه اهلِ راز را یافتید، دوستی خود را برای آنان خالص گردانید و هیچ‌یک از آنچه می‌دانید را از ایشان پنهان مدارید.»