و یکی از عارفان گفت: «در معرض این نسیم‌ها قرار گرفتن، تنها با آمادگی و زدودن موانع حاصل می‌شود؛ و ریشه آن، ایمان به غیبی است که فراتر از عقل و حس است، و نیز مهیا شدن باطنی و ظاهری برای آن، تا جایی که در نهادِ بنده هیچ وسوسه‌ای که او را به چیزی از دنیا فراخواند، باقی نماند؛ سپس رعایت ادب در تعامل با حق و خلق بر اساس آداب شرعی (در امر و نهی)، تا آنکه بی‌هیچ تکلف و سختی، کششی را از قلب خود به سوی پیشگاه پروردگارش بیابد و به مقام جذبه الهی وارد شود.»
و همان‌گونه که آن حضرت فرمودند -عَزَّ عَزُّهُ- : «یک جذبه از جذبه‌های حق، با عمل ثقلین (انسان و جن) برابری می‌کند.»