دریاها مرکب برای نوشتن کلمات پروردگارم میشد...﴾1 یعنی برای ظهورهای او، ﴿دریاها تمام میشد پیش از آنکه کلمات پروردگارم تمام شود، هرچند به اندازه همان دریاها یاری و مرکب آوریم﴾2. و مقصود از این آیه، این است که ظهورهای او با عدد محدود نمیشوند.
و از کتاب «کشف المحجة» نوشتهی سید علی بن طاووس در باب نبوت آمده که او گفت: «همانا شمار پیامبران صد و بیست و چهار هزار نفر است و شمار جانشینان (اوصیاء) آنان نیز به همین اندازه است؛ چرا که هر پیامبری را جانشینی است. پس همگی آنان حق را از جانب خدا آوردند و سخنشان سخن خدا، فرمانشان فرمان خدا، طاعتشان طاعت خدا و نافرمانی از آنان نافرمانی از خداست؛ و آنان جز از جانب خدا و وحی او سخن نمیگویند. سروران آنان پنج نفرند که صاحبان شریعتها و وحی و اولوالعزم هستند: نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و محمد (درودهای خداوند بر همگی آنان باد). و همانا حکمت ازلی و قانونِ عدل الهی چنین اقتضا کرده است که برانگیختن پیامبران و تجدید دعوت، تنها در زمان فترت (فاصله میان رسولان)، لغزش در عمل، نادانی امتها، کوری نسبت به حقایق و آشکار شدن گمراهیها و بدعتها در کالبد حقایق صورت پذیرد.» خداوند متعال در تورات مقدس فرمود: «من پروردگار خدای تو




