و سرورمان ابوشعیب -مِنْهُ السَّلَامُ- در کتاب «المثال و الصورة» (مثال و صورت) فرموده است: «سنگها، گیاهان و آهن، همگی دارای ابدان (کالبدها) و نفوس (جانها) هستند؛ و هیچ موجودی نیست مگر آنکه در ذاتِ خود دارای روحی است که آنچه به او میرسد را درک میکند، هرچند که آن موجود ناطق (گویا) و متحرک (جنبان) نباشد. اما آنچه ناطق و متحرک است، از جملهی "مسوخ" (دگرگونشدگان) محسوب میشود.»
کتاب به پایان رسید؛ و پس از آن کتابِ «الجُمَل الکبار المقتطفة» (جملات بزرگِ برگزیده) میآید.




