و شیخ احمد سلمان خطیب در رساله‌اش «بدیهة الافکار» در تفسیر آیه «زنجیری که طول آن هفتاد ذرع است، پس آن را بر گرد او بیندازید»1، آورده است:
«این "سلسله" (زنجیره)، عبارت است از هر گونه‌ای از موجودات که کافر پس از خروج از صورت انسانی، در آن قرار می‌گیرد. برای مثال، او در صورت گوسفند وارد می‌شود و هفتاد بار در میان نرها و ماده‌ها، و بزرگان و کوچکان آن‌ها جای می‌گیرد؛ و در این حالت، ذبح شدن، کشته شدن، سوختن، غرق شدن، مرگ، خورده شدن و فروخته شدن بر او جاری می‌شود، تا آنکه در هر کالبدی از آن‌ها، همان چیزهایی که در دوران بشری‌اش داشت (از بیماری و تندرستی، و ضعف و چاقی) را تجربه کند. سپس به صورت بز درآید و در آن نیز همینطور شود، و سپس به صورت گاو و تمامی آنچه خوردنش حلال است؛ و این نوع دگرگونی "نسخ" نامیده می‌شود. و این روند در تمامی دسته‌های پنج‌گانه موجودات تکرار می‌شود؛ چرا که خداوند متعال فرمود: ﴿حتماً مرحله به مرحله از عذاب‌ها را خواهی پیمود﴾2. و این همان "عذاب ادنی" (عذاب نزدیک/کمتر) است، پیش از آنکه به "عذاب اکبر" (عذاب بزرگ‌تر) برسد.»
به همین سبب، سرورمان خصیبی (که خداوند مقامش را بلند گرداند) چنین سروده است: