و در ترکیبات (ساختار وجودی) خود باطن است.» سپس فرمود: «مردم بر دو دسته‌اند: آزادان و بردگان. آزادان همان دانشمندان (علماء) هستند و بردگان همان نادانان (جهال). و کافران، بردگانِ بردگان‌اند؛ مانند آن چیزی که خورده می‌شود، یا بر آن سوار می‌شوند و یا ذبح می‌گردد. اما تا زمانی که کافر باشند، به واسطه‌ی آنان به خداوند متعال تقرب جسته نمی‌شود (به عنوان قربانی استفاده نمی‌شوند)، زیرا آنان دارای صورت انسانی هستند و این صورت، مورد تکریم و تعظیم است. پس هرگاه از این صورت خارج شوند و به مرتبه‌ی «مسوخ» (حیوانات دگرگون‌شده) درآیند، آن‌گاه به واسطه‌ی آنان به خداوند متعال تقرب جسته می‌شود.» سپس فرمود: «پس آنان که در قربانی‌ها قرار داده می‌شوند، کسانی هستند که خود دست به قتل زدند و خواهان آن بودند و در دلشان هیچ رحمتی نبود و بر این کار پافشاری می‌کردند. و اما آنان که مردم میان خود بدون قربانی تقسیم می‌کنند، کسانی هستند که مؤمنان را ناحق، از روی عمد و جسارت کشتند.»
مفضل در کتاب «هفت» آورده است: به سرورم صادق -عَزَّ عَزُّهُ- عرض کردم: «نشانه و علامت مسوخ‌شدگانِ نخست (دگرگون‌شدگان اول) و مسوخ‌شدگان دوم چیست و تفاوت میان آن دو در چیست؟» فرمود: «نشانه در این مورد، حلال و حرام بودن است؛ پس هر موجودی که خوردن و ذبح کردنش