لطیف هستی و از درکِ آن و دستیابی به معرفتِ حقیقیاش عاجزی، و نمیتوانی آن را ضبط کنی و به حصار درآوری، و نمیتوانی وجودش را راستیآزمایی کنی در حالی که او در تمام وجود تو استوار است؛ پس چگونه میتوانی به کسی احاطه یابی که با قدرت و توانایی خویش، بر آسمانها و زمین و هر آنچه در آنها و میان آنهاست، احاطه دارد؟ و با این حال برای ذاتِ او همان چیزهایی را ثابت میشماری که برای تمامی ذاتهای دیگر ثابت میکنی، و با وجود تمام عظمتش، او را از تمامی ماهیتها، هیئتها و صفتها مجرد نمیبینی.
و در کتاب «إرشاد القلوب» با سند روایت شده است که سرورمان امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «شیعیان ما پارهای از ما هستند؛ آنان از افزونیِ (باقیماندهی) خاک ما آفریده شدهاند؛ آنچه ما را غمگین کند، آنان را نیز غمگین میسازد و آنچه ما را خرسند کند، آنان را نیز خرسند میسازد؛ پس هر کس خواهان ما باشد، باید آنان را مقصد قرار دهد، چرا که آنان درگاهی هستند که از طریق آن به ما میرسند.»
و نیز آمده است سخن خلیفه بن ابراهیم تنوخی در وصیتی که به فرزندش کرد: «ای فرزندم بدان که این ارواح را خداوند از لطایفِ آفرینش و گوهرهای حکمتش خلق نموده است؛ پس در آنها قدرت خویش را آشکار ساخت و با مهربانیاش بر آنان منت




