و شیخ حسین احمد (که خداوند روحش را قدسی بدارد) در شعر خود گفته است:
«ارواح ما پیش از ابلیس، به واسطه‌ی جوهرِ جهان‌ها شکل گرفتند و نورِ حقیقت در آن‌ها برپا شد. اما ابلیس، ماهیتش از "اعتراض" شکل گرفت و عنصرِ آتشِ شک او، به کفر پیوند خورد. و پیکرهای ما پس از ابلیس، از گِلی پخته و روان و پاکیزه ترکیب گشت.»
و شیخ احمد بن جبله غسانی در مسائلهایش آورده است: «می‌گویم که همه‌ی ارواح به عنایت الهی و حکمت ربانی هبوط کردند و از آن نورِ تابناک جدا شده و به این کالبدهایی که از عناصر چهارگانه ترکیب شده‌اند متصل گشتند؛ تا با کمالِ شناختِ آفریدگارشان به شرافت برسند و به واسطه‌ی عقل، عاقل و پاکیزه گردند، و تا ظهور حق را در بشریت مشاهده کنند، همان‌گونه که در عالم نور آن را مشاهده کرده بودند.»
و سید ابراهیم در مقدمه‌ی رساله‌ی «البیان» آورده است که حکیم بزرجمهر ایرانی گفته است: «کتاب‌ها صدف‌های حکمت‌اند که گوهرهای خصلت‌ها و سجایا از آن‌ها بیرون می‌آید؛ زیرا عقل‌ها در نخستین ذره (آغاز خلقت)، از شناخت و معرفت پدید آمدند.»