وصفِ قرآن
و بی‌هیچ اختلافی در میان تمامیِ موحدانِ عارف، همانا قرآن همان جنابِ محمد ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) است، و آیاتِ قرآن: ظهوراتِ او در هر کُور (دوران‌هایِ کلان) و دُور و قُبّه و ملّتی است.
پس در این سخن تدبر کن و در دریایِ حکمت غرق شو؛ چرا که این قرآنی که در دستِ این عالَمِ بشریِ خاکی است: شمارِ آیاتش (۶۲۱۴) آیه، یعنی شش هزار و دویست و چهار ده آیه است؛ و شمارِ کلماتش (۷۷۴۶۴) کلمه، یعنی هفتاد و هفت هزار و چهارصد و شصت و چهار کلمه است. و این‌ها جدا از آن چیزی است که از آن انداخته (حذف) شده و تحریف و تبدیل گشته است.
و همانا سرورمان صادق ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) یادآور شد که این قرآنِ در دستِ ما، تنها یک جزء از ششصد هزار جزء است، و آن ششصد هزار جزء، خود یک جزء از اجزایی است که نهایتی برای آن‌ها نیست. تمامِ این‌ها برای آگاهی‌بخشی و هشدار و بیداریِ ماست که بدانیم «معنا»، اوّلی است بی‌ابتدا و آخری است بی‌انتها، و او پیوسته آفریننده و آشکار برایِ آفریدگانش در زمین و آسمان‌هایش بوده است.
و این سخنِ او که فرمود: «پس این را خردورزانه دریاب ای مفضل؛ و هر کس از مؤمنان از اهلِ توحید و معرفتِ خداوند تعالی که آن را می‌شنود نیز باید آن را دریابد؛ چرا که در این حقیقت، "نه" و "چگونه" و "چیست" راه ندارد؛ زیرا از همین گفتنِ