سخن امام جعفر -عَزَّ عَزُّهُ- درباره‌ی کتابی که در دستِ ماست
آن حضرت ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) فرمود: «و آیاتِ قرآن بسیار است که شرحِ آن‌ها به درازا می‌کشد و توصیفشان بزرگ است؛ هرچند که مقدارِ اندکی از آن کتاب در دستِ شماست.
پس همانا آنچه از کتاب در دستِ شماست، یک جزء از شصت جزء است!
سپس آن شصت جزء، خود یک جزء از ششصد جزء است!
و آن ششصد جزء، خود یک جزء از ششصد هزار جزء است!»
«و آن ششصد هزار جزء، خود یک جزء از ششصد هزار هزار جزء است!
و آن ششصد هزار هزار جزء، خود یک جزء از اجزایی است که نه نهایتی دارند و نه شماری برای آن‌هاست؛ همان‌گونه که خداوند ( -عَزَّ وَجَلَّ- ) فرمود:
﴿بگو: اگر دریا برای کلماتِ پروردگارم مرکب (جوهر) شود، قطعاً دریا پیش از آنکه کلماتِ پروردگارم پایان یابد، خشک خواهد شد، هرچند همانندِ آن دریا را به مدد بیاوریم﴾1
پس اگر وصفِ آن چنین است، دیگر انجام و آغازِ آن چه خواهد بود؟ و نهایتِ آن کجاست؟ و آیا کُنهِ (حقیقتِ) آن درک می‌شود؟