و تمامِ ظهوراتی که در میانِ آنان با مقامِ نبوت و وصایت آشکار شدند: آنان را به چیزی جز جادوگری متهم نساختند. پس خداوند از آنان چنین خبر داد و آن را در کتابِ عزیزِ خویش بیان فرمود. از آن جمله است:
سخنِ خداوند تعالی: ﴿بی‌گمان این جادوگری داناست﴾1،
و سخنِ خداوند تعالی: ﴿این دو قطعاً جادوگرند و می‌خواهند با جادویِ خود، شما را از سرزمینتان بیرون کنند﴾2،
و سخنِ خداوند تعالی که از آنان خبر می‌دهد: ﴿گفتند: جادوگر است یا دیوانه﴾3،
و سخنِ خداوند تعالی: ﴿پس چون موسی آیاتِ روشنِ ما را برایشان آورد، گفتند: این جز جادویی بربافته (دروغین) نیست﴾4،
و سخنِ خداوند تعالی: ﴿گفتند: دو جادوگرند که پشتیبانِ یکدیگر شده‌اند؛ و گفتند: ما به همه‌یِ آن‌ها کافریم﴾5
پس ای مفضل، این نشانه‌ای از درستیِ پافشاریِ آنان بر انکار (جحود) و کفر نسبت به تمامیِ ظهورات و مقاماتی است که در قالبِ بشری برایشان آشکار شد؛ چرا که آنان بر انکار و کفرِ به آن‌ها اصرار ورزیدند و از اعتقادِ خویش در این انکار بازنمی‌گردند.