نمی‌یابند مگر به آنچه او بخواهد. کرسیِ او آسمان‌ها و زمین را در بر گرفته است و نگهداریِ آن‌ها بر او گران (دشوار) نمی‌آید؛ و اوست بلندمرتبه‌یِ بزرگ﴾¹.

آگاه باشید که فرمانروایی (مُلک) به دستِ علی است و او بر هر چیزی تواناست.

آگاه باشید که علی شما را به صورتِ اشباح (کالبدها) و جنس‌هایِ گوناگون پدید آورد.

آگاه باشید که علی پراکنده‌ساز (ذاری) و پدیدآورنده‌یِ (بارئ) آن‌هاست؛ و هیچ‌کس تابِ تحملِ عظمتِ دیدارِ او را ندارد.»

سپس پیامبر روی برگرداند و ناگاه سرورمان امیرالمؤمنین ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) در سمتِ راستِ ایشان نشسته بود؛ پس به او عرض کرد: «تو را سوگند می‌دهم به شکوهِ عزتت، و شکوهِ جلالِ کبریایی‌ات، و عظمتِ ملکوتت، و بزرگیِ لاهوتت که بر ما تجلی کنی!»

هنوز کلامِ سیدِ محمد ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) پایان نیافته بود که سرورمان امیرالنحل ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) شخصِ (کالبدِ) خویش را پنهان ساخت و برای ما به نوری عظیم بدل گشت که بر کیان (حقیقتِ هستی) آن احاطه‌ای نبود و نهایتش درک نمی‌شد.

و از شدتِ روشنایی‌اش، بیهوشی و خواب‌آلودگی (چُرت) ما را فرا گرفت، چنان‌که گویی او را در خواب (رؤیا) می‌دیدیم. و اگر این تجلی در بیداری و با دیدگانِ ظاهری رخ می‌داد، قطعاً عقل‌ها مبهوت می‌گشت و چشم‌ها کور می‌شد (از بین می‌رفت)؛ اما حالتی شبیهِ خوابِ سنگین (سُبات) و بیهوشی بر ما چیره شد.