عرض کردم: «آنگاه می‌شناسم که تو بنده‌ات را آگاه کنی.»
فرمود: «اینان یارانِ نزدیکان و اهالی آن رودخانه (نهر) هستند؛ همانان که خداوند در داستانِ طالوت، ایشان را به آن آزمود. آنجا که فرمود: پس چون او و کسانی که با او ایمان آورده بودند از آن نهر گذشتند، گفتند: ما را امروز توانِ مقابله با جالوت و سپاهیانش نیست.»
«و اینان یارانِ یوشع بن نون هستند در آن روز که خداوند خورشید را برایشان بازگرداند. و اینان حواریون، یارانِ عیسی بن مریم هستند؛ همان حواریونی که چون عیسی گفت: چه کسانی یارانِ من به سوی خدایند؟ گفتند: ما یارانِ خداییم.»
«و اینان کسانی هستند که خداوند درباره‌شان فرمود: در راه خدا صف‌زده می‌جنگند، گویی که بنایی استوار و سُربی هستند. و اینان یارانِ محمد هستند؛ همان سیصد و سیزده تنی که در روز بدر بودند. و آنان که در روز واقعه‌یِ کربلا خواهی دید 1 ، همان یارانِ حسین هستند.»
پس عرض کردم: «ای سرورِ من، آیا اینان همراهِ ما به سوی جنگ با معاویه می‌آیند؟»
فرمود: «آنان از همان زمانی که من از کوفه جدا شدم، با معاویه در نبردند.»
عرض کردم: «با او در نبردند؟ پس چگونه او را رها کرده و اینجا آمده‌اند؟»
فرمود: «همانا آنان در همان‌جایی که هستند حضور دارند و از جایگاهِ خود نجنبیده‌اند.»
عرض کردم: «اما من آنان را می‌بینم که از راهِ دور آمده و خسته و فرسوده‌اند!»