و فرموده‌یِ خداوند متعال: ﴿همانا ما فرستادگانمان را حتماً یاری می‌کنیم﴾¹.

و این اعلامی به تمامیِ عوالم است که خداوندِ ازلی، قدیم، بلندمرتبه و بزرگ، همان کسی است که فرستادگانش را با ذاتِ خویش یاری می‌کند؛ با ظهور، حضور، مشهود بودن و عیان گشتنِ خود در سیمایی دیدنی که هر که از عالَمِ نورانی و عالَمِ جسمانی آن را ببیند، به آن می‌نگرد. هر کس بر اساسِ توان، میزانِ نیرو و شایستگیِ برآمده از سرشتِ

(شاکله‌یِ) خویش به او می‌نگرد. و اینکه او از فرستادگانش جدا نمی‌شود، و او حاضر است، همان‌گونه که فرستادگانش در این سرای دنیا حضور دارند.