پس گفت: «برایم روشن کن، آیا با تمامِ ذاتِ خویش در "ناسوت" (کالبدِ بشری) پدیدار می‌شود، اگر گفته شود که ظهور کرده است؟»

پس گفتم: «اگر تمامِ ذاتِ خویش را آشکار می‌ساخت؛ دل‌هایِ آفریدگان از شکوهِ آن می‌شکافت و متلاشی می‌شد.»

و در گذشته هیچ صورتی را ندیدیم که؛

در هنگامِ ظهورِ مشهور و شناخته‌شده، دگرگون شده باشد.

و بدان که خداوند که نامش بزرگ است عادل است؛

بخشنده و نیکوکار است و هر که را سپاس‌گزارد، پاداش می‌دهد.

برای ما در صورتی دیدنی برپای خاست؛

تا با کسی که او را خوانده و خبر یافته است، سخن گوید.

و همانا ما را هفت ظهور است؛

تا پدید آوردنِ عینیِ این آزمون اثبات گردد.

«ناسوتِ» بر حقّی که در ورای آن اسرارِ اوست؛

مخلوق نیست، آن‌گاه که به این صورت پدیدار و مشهور گشت.

هابیل، شیث، یوسف و یوشع؛

آصف و شمعون که به کُنیه‌یِ «سنگ» (حَجَر/پطرس) خوانده می‌شود.

سپس «امیرِ نحل» (امیرالمؤمنین)؛ پس بشناس هرآنچه را؛

از پاسخ برایت ذکر کردم، و به همین بسنده کن.

پس او کُلّ مطلق نیست، نه، و احاطه نیز نیست؛