و این فرموده‌اش: ﴿آیا پیشینیان را هلاک نکردیم؟ سپس پسینیان را در پیِ آنان می‌آوریم﴾¹.

و این فرموده‌یِ اوست: ﴿آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین و آنچه میانِ آن‌ها و آنچه در زیرِ خاک است، از آنِ اوست﴾².

و فرموده‌یِ خداوند متعال: ﴿پیامبرانشان گفتند: آیا در وجودِ خدا، پدیدآورنده‌یِ آسمان‌ها و زمین، شکّی هست؟﴾³.

و فرموده‌یِ خداوند متعال: ﴿و از نشانه‌هایِ او این است که تو زمین را خشک و بی‌جان (فروتن) می‌بینی، پس چون آب بر آن فرو فرستیم، به جنبش درآید و رویش کند؛ همانا کسی که آن را زنده کرد، حتماً زنده‌کننده‌یِ مردگان است، بی‌گمان او بر هر چیزی تواناست﴾⁴.

و از مفضّل بن عمر ( -مِنْهُ السَّلَامُ- ) روایت شده است که گفت: با سرورم امام صادق ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) در برخی از کوچه‌ها و راه‌هایِ مدینه هم‌مسیر بودم، که ناگاه بادیه‌نشینی را دیدم که گوسفندی را سر می‌برید و می‌گفت: «پاک و منزه است آن‌که از آفریدگانش پنهان (محجوب) گشت، پس هیچ چشمی او را نمی‌بیند.»

مفضل ( -مِنْهُ السَّلَامُ- ) گفت: پس امام صادق ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) بر او بانگ زد (او را بازداشت) و به وی فرمود: «بس کن! خداوند از آفریدگانش پنهان نگشته است، بلکه