و "عین" علی در وجودِ هر امامی دیده می‌شود.
پس آنان گرچه کالبدها و اشخاصشان بسیار و گوناگون شده است ؛
به جانم سوگند که برای هر کس که کتابِ حق را خوانده و دریافته، "یگانه"اند.
و "میم" به اذنِ پروردگارش پدید آورد؛
"باب" سلمان را، که به سویِ شناختِ "اسم" هدایت کرد.
و "باب" نیز به نوبه‌یِ خود، به "ایتامِ" خویش هستی بخشید؛
پنج یتیمِ گرامی و بافضیلت.»
خداوند سراینده، نویسنده، و خواننده‌یِ دریافت‌کننده‌یِ آن، و تمامیِ مؤمنان را بیامرزد.
پس با چشمِ بصیرت و انصاف در این شعر و آنچه از توحید و فضل در بر دارد تأمل کن؛ و در معانیِ آن و فنونِ توحیدی که در خود گرد آورده است، دقت کن، بشناس، بیندیش و عبرت گیر. پس چون چنین کنی، خواهی یافت که این مردِ فاضل، توحید را با تمامِ ابعاد و جزئیاتش گرد آورده و به تو هدیه داده است تا بدان هدایت یابی. و تمامِ این‌ها به امیدِ دعایِ مؤمنان است و رحمتی که از جانبِ پروردگار جهانیان و امامِ ثقلین (جن و انس) به او برسد.
و اگر از بیمِ به درازا کشیدنِ سخن و خسته شدنِ خواننده و همچنین شنونده از آنچه می‌آوریم نبود، بی‌گمان این قصیده‌یِ «مقصوره» را تا به آخر و به طورِ کامل می‌آوردم؛ زیرا این قصیده دربردارنده‌یِ همان چیزی است که از «توحیدِ معنا» و اثباتِ ظهورِ او در صورتی دیدنی (مرئی) بیان کردیم.