پس مردی برخاست و به ایشان عرض کرد: «ای امیرالمؤمنین، از این امت چه دیدی (چه کشیدی)؟»
فرمود: «از امت‌هایِ پیشین بیش از آنچه از این امت دیدم، کشیدم.»
پس آن مرد به ایشان گفت: «ای امیرالمؤمنین، پس از کجا آمده‌ای؟»
فرمود: «از بلندایِ اعلی آمده‌ام، و من هلاک‌کننده‌یِ پدرانِ نخستینِ تو هستم و به آنچه در زیرِ خاک است آگاهم.»
آن مرد به ایشان گفت: «همانا برای هر مردِ بزرگی از بزرگانِ زمین، جایگاه، نشانه‌ای روشن و معجزه‌ای است که با آن یاد می‌شود و به وسیله‌یِ آن شناخته می‌گردد؛ مانندِ ایوانِ کسری یا مانندِ خُوَرنَق1و سَدیر. پس ای امیرالمؤمنین، شأن و نشانِ تو چیست؟»
پس امیرالمؤمنین ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) خواند: ﴿همانا آفرینشِ آسمان‌ها و زمین، از آفرینشِ مردم بزرگ‌تر است، ولی بیشترِ مردم نمی‌دانند﴾2.
این خبر را فرموده‌یِ خداوند ( -عَزَّ وَجَلَّ- ) تأیید می‌کند: ﴿و اوست که در آسمان إله است و در زمین إله (امام) است، و او حکیم و داناست و پربرکت است آن کسی که فرمانرواییِ آسمان‌ها و زمین و آنچه میانِ آن‌هاست از آنِ اوست، و دانشِ قیامِ قیامت نزد اوست و به سویِ او بازگردانده می‌شوید﴾3.