و سخنِ ما پیش‌تر در این جایگاه از کتاب گذشت، مبنی بر اینکه از معجزاتِ مولایمان امیرالمؤمنین ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) تا آنجا که در توان داریم شرح دهیم، اثبات کنیم و در این باب به ودیعه نهیم، می‌آوریم.
و من در این باره نگریستم و اندیشیدم؛ پس دیدم که اگر بخواهم تنها بخشی از آنچه به من رسیده و خداوند از معجزاتِ مولایمان امیرالمؤمنین ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) به من تفضل نموده و بدان آگاهی یافته‌ام را بیاورم، خود کتابی عظیم و گسترده خواهد شد. و دانستم در همان اندازه‌ای که آورده‌ام، برایِ راهجویان کفایت و برایِ بصیرت‌یافتگان به نورِ ایمان آنان که به دلالت‌هایِ صاحبِ هر عصر و زمان و وقت و دورانی هدایت یافته‌اند هدایت نهفته است.
و به خداوند سوگند یاد می‌کنم، سوگندی راستین، که آنچه مولایمان «اَنزَعِ بَطین» آشکار ساخت و از آن صندوقچه (عَیبَه) پدیدار نمود، برای خردمندان کاملاً بسنده و بی‌نیازکننده است.
و چنین دیدم که به همین مقدار از دلالت‌هایِ «معنا» و اشاره‌اش به ذاتِ خویش و معجزاتی که برایِ برگزیدگانش آشکار ساخت، بسنده کنم تا خبرِ آن به ما برسد و بدان ایمان بیاوریم. و ما ایمان آوردیم و تصدیق کردیم، و از او ثبات و پایداری بر تحققِ آن را مسألت می‌داریم؛ چرا که آن، امانی از هلاکت‌گاه‌ها و بزرگ‌ترین راهِ روشن برای سالک است.