و نیز آگاهم به آنچه در رحم‌هاست، و آنچه بر رویِ زمین و نهایتِ آن است، و آنچه طبقاتِ زمین در خود پنهان داشته و آنچه آشکار می‌سازد، و آنچه در دریاهاست و گستره‌یِ آن.
«و من به تمامیِ کتاب‌های نازل‌شده، و سخنِ قاطع (فصل الخطاب) و نسب‌ها، و آنچه ابرها با خود می‌کشند، آگاهم؛ و منم رحمانِ رحیم.
و اما فرموده‌ی او: «الْمَلِكُ» (فرمانروا)؛ پس منم پادشاه و مالکِ امور.
و اما فرموده‌ی او: «الْقُدُّوسُ» (بسیار پاک)؛ زیرا منم تقدیس‌کننده‌یِ قدس (پاکی)، و منم آن‌که به هر زبانی یاد می‌شوم، و در هر لغتی و در هر زمانی تسبیح می‌گردم.
و اما فرموده‌ی او: «السَّلَامُ» (سلامت‌بخش/بی‌گزند)؛ پس منم سلام، و تسلیم بودن به سوی من است؛ زیرا خاتمِ پیامبران، محمد -عَزَّ عَزُّهُ- تسلیمِ من شد و من گیرنده‌ی تسلیم از تمامیِ پیامبرانم، چرا که آنان خاتمِ پیامبران -عَزَّ عَزُّهُ- را به من سپردند، و منم که همه‌چیز را تحویل گرفتم.
و اما فرموده‌ی او: «الْمُؤْمِنُ» (ایمنی‌بخش)؛ پس منم مؤمن، و منم امیرِ مؤمنان و پناهگاهِ آنان از هر عذابِ دردناک.
و اما فرموده‌ی او: «الْمُهَيْمِنُ» (نگهبان)؛ پس منم نگهبان بر آنان.
و اما فرموده‌ی او: «الْعَزِيزُ» (شکوهمند/شکست‌ناپذیر)؛ پس منم عزیز بر آنان؛ و عزّت در نزدِ آنان، همان شناختِ من بر پایه‌یِ حقیقتِ من است؛ پس آنان از من نمی‌شناسند مگر همان اندازه‌ای که دل‌هایشان تاب می‌آورد، و چشمانشان می‌بیند، و خِرَدهایشان گنجایش دارد.