با زبانِ خود یاری کند، همانندِ کسی است که خداوند سبحان را بر عرشِ او یاری کرده است.» سپس فرمود: ﴿ای کسانی که ایمان آورده‌اید، اگر خدا را یاری کنید، شما را یاری می‌کند و گام‌هایتان را استوار می‌دارد﴾¹.

و خبرِ مشهوری است که عمومِ مؤمنان (که خداوند از همگی‌شان خشنود باد) بر صحتِ آن اجماع کرده‌اند، و با سندِ صحیح و مرفوع به شیخ و سرورمان ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی (که خداوند روحش را قدسی سازد، مرقدش را نورانی گرداند، مقامش را شرافت بخشد و رویش را شاداب کند) می‌رسد، و این از مطالبی است که وی در رساله‌یِ خویش آن را ثبت کرده است:

«همانا سلمان، مقداد و ابوذر شبانگاه به خانه‌یِ سرورمان امیرالمؤمنین ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) در مدینه آمدند تا برای ورود بر ایشان اجازه بگیرند. پس فضّه بیرون آمد و به آنان گفت: سرورم فاطمه به شما می‌گوید: همانا او به آسمان عروج کرده است، پس در بُرج‌هایِ آن در میانِ بندگانش حکم می‌راند و امور را به انجام می‌رساند.»

گواه بر این مطلب، فرموده‌یِ خداوند متعال است: ﴿فرمان جز به دست خدا نیست، که حق را بیان می‌کند و او بهترینِ جدا کننده حق از باطل (داور) است﴾².

پس سلمان، مقداد و ابوذر از در بازگشتند و مدتی طولانی نشستند و چشم‌به‌راهِ (منتظرِ) امیرالمؤمنین ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) ماندند. گواه بر این مطلب، فرموده‌یِ خداوند متعال است: ﴿آیا انتظار می‌برند جز این‌که خداوند در سایبان‌هایی از ابر به سوی آنان بیاید،