اما فرموده‌ی او: «هُوَ اللَّه» (اوست خدا)؛ همانا این اشاره‌ای به من است، چرا که من مولایِ اولیا هستم، و خداوند سبحان فرموده است: «خدا ولیِّ کسانی است که ایمان آورده‌اند»؛ پس من مولایِ هر مرد و زنِ مؤمن هستم.

و اما فرموده‌ی او: «الْحَيُّ» (زنده)؛ پس من آن زنده‌ای هستم که هرگز نمی‌میرم و یادِ من جاودانه است؛ به دلیلِ فرموده‌ی او در داستانِ مسیح؛ آنجا که پنداشتند او را کشته‌اند و به صلیب کشیده‌اند، در حالی که این حقیقتی نداشت: «و او را نکشتند و به صلیب نکشیدند، بلکه بر آنان مشتبه شد»¹، و خداوند او را به سوی خود بالا برد؛ و من در پیشگاهِ خدا از مسیح برترم.

و نیز فرموده‌ی او: «و مپندار کسانی که در راهِ خدا کشته شده‌اند مردگانند، بلکه آنان زنده‌اند و نزدِ پروردگارشان روزی داده می‌شوند»²؛ و من امیرِ مؤمنان هستم و از آنان (شهیدان) برترم.

و فرموده‌ی او در داستانِ پیامبرش ادریس: «و او را به جایگاهی بلند بالا بردیم»؛ و من نزدِ خداوند از ادریس ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) بلندمرتبه‌ترم.

و فرموده‌ی او: «عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ» (دانایِ نهان و آشکار)؛ پس من به علمِ مرگ‌ها (مَنایا)، پیشامدها و داوری‌ها (قَضایا)، آزمون‌ها و بلاها (بَلایا)، گذشتگان و آیندگان/انس‌گیرندگان ، و آنچه بوده و آنچه خواهد بود، آگاهم.