خبرِ «عَیبَه» برای قوم حِمیَر
و از معجزاتِ درخشانی که مولایمان امیرالمؤمنین ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) برای قومِ حِمیَر آشکار ساخت، معجزه‌ای است مکتوب و ثبت‌شده که در کتاب‌هایِ توحید ذکر گردیده و به «خبر العیبه» (داستانِ صندوقچه/کیسه) شناخته می‌شود. ما بخشِ موردِ نیازِ آن را در اینجا به اختصار آورده‌ایم.
سخنگویِ گروهی از مردمِ حِمیَر گفت:
«ای امیرالمؤمنین، همانا ما قومی از حِمیَر هستیم که برایِ درخششِ نام و یاد، گستردگیِ افتخار، گشایشِ آسایش و جبرانِ شکستگی‌ها به پیشگاهت آمده‌ایم؛ جایگاهی که در آن هیچ انحراف و کژی راه ندارد. اخبار در این باره پیشی گرفته و روایات بر آن هماهنگ و پیوسته شده‌اند؛ پس اندیشه‌ها به وقوعِ آن یقین یافته و داستان‌ها از وصفِ آن قاصر مانده‌اند، که بارانِ تند جز همان بارانِ رگباری نیست.
و تو ای امیرالمؤمنین، معدنِ تمامِ این‌ها هستی و جایگاه، غایت و مقصدِ آن تویی. جان‌ها در پیشگاهِ تو برای فدا شدن از خود گذشته‌اند؛ پس تکیه‌گاهِ امیدوارانت و فریادرسِ دادخواهانت باش. ابهامِ تاریکی‌ها و غبارِ تیرگی‌ها را برطرف ساز؛ با حجتی که بیانش، سینه‌هایِ خردمندان را با روشنیِ حق و سخنِ قاطع و فیصله‌دهنده بگشاید و رنج و حسرت را از فهمِ آدمی بزداید.»
پس امیرالمؤمنین ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) به او فرمود: