بدان که خداوند ما و تو را از مرگِ نادانی برهاند و حق را به یقین و عیان به ما بنمایاند که معنایِ سخنِ مولایمان صادق ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) که فرمود «هیچ عصر و زمانی از "معنایی موجود" خالی نیست»، چنین است:

«معنایِ موجود» همان است که ذاتِ خویش را در زمین و آسمان‌هایش برای ما پدیدار ساخت؛ ذاتی که محدود نمی‌شود، درک نمی‌گردد و احاطه بر آن ممکن نیست. پس ما به او نگریستیم و او را در صورتِ بشری و کالبدی ابزاری دیدیم؛ او را در حالِ ایستادن و نشستن، خوردن و آشامیدن مشاهده کردیم؛ دیدیم که او را همسران و فرزندانی است

و دارای حرکت و سکون و کشته شدن و مرگ است. خلاصه آنکه هر آنچه بر آفریدگان جاری می‌شود، دیدیم که بر او نیز جاری گشت.

درحالی که او (جلّ جلاله) برخلافِ این‌هاست؛ و برخلافِ آن چیزی است که چشمانِ بینندگان از میانِ سایرِ آفریدگان بر او افتاده است.