عرض کردم: «آری ای سرور من.»
پس دوباره نگریستم، ناگاه دیدم که ما در میانِ لشکرِ خویش در صفین هستیم. سپس دستم را گرفت و به اردوگاه بازگشت.
پس این از دلایل (نشانه‌ها) او و از آن چیزهایی بود که در صفین آشکار ساخت. و این خبر که دهمین خبر از «اخبارِ صفین» (صفینیات) است، پایان یافت. پس برای راهجویانِ از اهلِ این مذهب (مقاله)، کدام دلالتِ قاطع و هدایتِ روشن و درخشانی، بزرگ‌تر و عظیم‌تر از این دلالت است؟!!!
پس چگونه «سِنان» (که لعنتِ خدا بر او باد) این حجتِ قاطع را دفع و انکار می‌کند؟