و نوزاد نیز چنین است در پذیرشِ ادب و آموزش و فزونی یافتن در آدابِ انسانی، و پیراسته گشتن از عادت‌های طبیعی؛ تا آنکه در نزد او نیرویی آماده پدید آید.
و هرگاه با "عالمی بصیر" روبرو شود، آنچه را بدو القا می‌گردد می‌پذیرد؛ پس او پذیرایِ اثر است، همچون هیزم آنگاه که بر آن آتش می‌زنند؛ یعنی: پذیرایِ دریافتِ علم به همراهِ حکمت است. بفهم تا راه یابی.»