عرض کردم: «ما "آبادی‌های آشکار" را به آبادی‌های مکه و "آبادی‌هایی که برکت داده شده‌اند" را به آبادی‌های شام تفسیر کرده‌ایم.»
فرمود: «ای اباطاهر! آیا میان این آبادی‌های آشکار و آبادی‌های مبارک، خطری از سوی راهزنان، بیمی از جاده، درندگان زمین، سیلاب‌ها، مرزها یا تندبادهایی که جان مردم را هدف می‌گیرند، وجود ندارد؟»
گفتم: «بسیار وجود دارد!»
فرمود: «پس معنای این سخن خداوند چیست که می‌فرماید: "شب‌ها و روزها در آن‌ها در امنیت کامل سفر کنید"؟ و تو ای اباطاهر، خودت پس از آنکه وارد حرم (مکه) شدی، بار و بنه‌ات به سرقت رفت؛ پس معنای این آیه چیست که می‌فرماید: "و هر کس داخل آن شود در امان است"؟ در حالی که در حرم، مردم کشته می‌شوند، مورد هجوم قرار می‌گیرند و اموالشان غارت می‌شود! آیا این امنیت برای همه‌ی مردم است یا برای گروهی خاص؟»
اباطاهر گفت: عرض کردم: «من در این باره دانشی ندارم.»
فرمود: «ای اباطاهر! گمان می‌کنم تو از تأویلِ (حقیقتِ باطنی) قرآن آگاهی نداری؟»
گفتم: «تا همین لحظه گمان می‌کردم که آگاه هستم!»