و تو تا زمانی که آن را نشنیده‌ای در آسایش هستی، مبادا که بشنوی و آن را فاش سازی.»
اباطاهر گفت: عرض کردم: «ای سرور من، اگر من آن را فاش نکنم، چه بهره‌ای خواهم برد؟»
فرمود: «از کسانی خواهی بود که راز خدا به آن‌ها سپرده شده و آنان آن را پنهان داشته‌اند؛ پس خداوند پاداش نیکوکاران را به او عطا می‌کند و او را به جهانیانِ پیوسته به حق ملحق می‌سازد.»
عرض کردم: «من به خدا اطمینان دارم که مرا استوار بدارد و هدایت کند.»
فرمود: «با این همه، بدان که آنچه می‌خواهی سخت و دشوار است و تنها مقربان و مرسلان و مؤمنانِ آزموده تحملش را دارند. تو تا زمانی که به تو امر و نهی نکرده‌ام در وسعتِ دینت هستی، اما اگر فرمانی دادم و مخالفت کردی، همان سبب هلاکت تو خواهد بود.»
گفتم: «ای سرور من، آن امر و نهی در کجاست؟»
فرمود: «در محافظت از برادران دینی‌ات و مراعات حال آن‌ها؛ در پیگیرِ احوالشان بودن و پیوند با آنان، و اینکه به هیچ‌کدامشان ستم و تعدی نکنی. چرا که نابینایی باطنی، نتیجه‌ی نگریستن به محارم و حریم آن‌هاست؛ و ناشنوایی، نتیجه‌ی شنیدن سخنان