خَبَرٌ سَمِعْتُهُ عَنْ مَوَالِينَا أَهْلِ الْبَيْتِ -عَزَّ عَزُّهُمْ- أَنَّهُمْ قَالُوا: إِنَّ مِنْكُمْ عَبْدًا أَقَامَ الْيَوْمَ وَالْيَوْمَيْنِ وَالثَّلَاثَةَ أَيَّامٍ لَا يَصِلُ إِلَى كَسْرَةٍ يَسُدُّ فِيهَا جُوعَهُ وَلَا يَشْكُو حَالَهُ لِأَخِيهِ وَلَا لِأُمِّهِ وَلَا لِأَبِيهِ إِذَا كَانَ مُخَالِفًا لَهُ، فَمَنْ لَمْ يَكُنْ كَذَلِكَ فَلَا وِلَايَةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ، قَالَ: فَقَالَ لِي يَا أَبَا الطَّاهِرِ:

زیرا روایتی از سرورانمان اهل‌بیت -عَزَّ عَزُّهُ- شنیده‌ام که فرمودند: همانا از میان شما بنده‌ای هست که یک روز، دو روز و سه روز را سپری می‌کند در حالی که به تکه نانی برای رفع گرسنگی‌اش دست نمی‌یابد، اما حال خود را و سختی‌اش را نه به برادرش، نه به مادرش و نه به پدرش اگر مخالف راه و مذهب او باشند شکایت نمی‌کند؛ پس هر کس چنین نباشد، میان ما و او پیوند ولایتی نخواهد بود.»

اباطاهر گوید: پس آن مرد به من فرمود: «ای اباطاهر...»

رُوِيَ عَنْ مَوَالِينَا أَهْلِ الْبَيْتِ -عَزَّ عَزُّهُمْ- أَنَّهُمْ قَالُوا: مَنْ كَتَمَ أَخَاهُ سِرَّهُ وَأَخْفَى عَنْهُ أَمْرَهُ جَهَدَ الله فِي بَلَائِهِ وَأَحْوَجَهُ إِلَى أَعْدَائِهِ.

آن مرد بزرگ‌منش فرمود: «از سروران ما اهل‌بیت -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمودند: هر کس رازش را از برادر دینی خود پوشیده بدارد و کارش را از او پنهان کند، خداوند او را در بلا و سختی می‌اندازد و محتاج دشمنانش می‌گرداند.