محمد بن سالم قرشی گفت: «پس از آنکه این سخن به این جهان (میان مردم) رسید، این موضوع مرا به فکر فرو برد؛ پس شاگرد خوارزمی را ملاقات کردم و به او گفتم: آیا شنیدهای که پشت خط استوا، جهان دیگری باشد؟»
او به من گفت: «شنیدهام که فراتر از خط استوا، به اندازه پنج درجه و نیم، آبادی و اقلیمی است که در آن جهانیان (مردمانی) هستند که شریفترینِ جهانیانند؛ تا جایی که اگر بگویم آنها در رفتار و دینشان به فرشتگان نزدیکاند، راست گفتهام.»
محمد بن حجزار گفت: «مردی از اهل دیانت را دیدم و بخشی از این داستان را برایش بازگو کردم؛ پس او به من گفت:»
حَدَّثَنَا بَعْضُ أَشْيَاخِنَا عَنْ مَوْلَانَا الْبَاقِرِ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: مَنْ قَرَأَ خُطَبَ مَوْلَانَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- وَمَا ذَكَرَهُ فِيهَا مِنَ الأَقَالِيمِ وَالْمُدُنِ اَلَّتِي لَمْ يَصِلْ إِلَيْهَا أَحَدٌ وَلَا رَأْينَا مَنْ شَاهَدَهَا لَمْ يَعْظُمْ عَلَيْهِ مَا سَمِعَهُ مِنْ هَذَا الْعِلْمِ.
برخی از استادان ما از مولایمان امام باقر -عَزَّ عَزُّهُ- نقل کردند که ایشان فرمودند: «هر کس خطبههای سرورمان امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- را بخواند و آنچه را که در آنها از سرزمینها و شهرهایی ذکر شده که هیچکس به آنها نرسیده و ما کسی را ندیدهایم که آنها را مشاهده کرده باشد بخواند، دیگر این دانش (که پیشتر شنید) بر او گران نمیآید (و تعجب نمیکند).»




