او به ما فرمود: «هرگاه این میوه به دست کسی برسد که هنوز از "پیراهن‌های مهلت" (زمان‌های مقرر) باقی داشته باشد، محتوایش منجمد نمی‌شود و غذای او همان آبی است که در آن است تا بدنش را زنده کند و بشناسد، و هیچ چیز دیگری در آن نیست. در مورد پوشاک نیز همین‌گونه است؛ هرگاه آن میوه در کف دست کسی قرار گیرد که پیمان "پیراهن‌های مهلت" را به پایان رسانده باشد، آب آن منجمد شده و به همان صورتی درمی‌آید که شما می‌بینید. این بود سخن از پوشاک و خوراک ما.»
سرورم به او فرمود: «و هنگامی که به پایان این پیراهنی که در آن هستید برسید، چه خواهید شد؟»